Autor: Verica Rouhotas

Robola je autohtona vrsta grožđe Kefalonije i koristi se za proizvodnju većine kvalitetnih belih vina na ostrvu. Robola se u istorijskim tekstovima pominje još u 12. veku i najverovatnije su je na ostrvo doneli Mlečani. Najveći zasadi se nalaze na visini izmedju 500 i 800m nadmorske visine u oblasti doline Omala u blizini Manastira Sveti Gerasimos. Tu se takodje nalazi i vinarija Robola Wine Cooperative, gde svakodnevno možete degustirati sva vina iz njihove proizvodnje. Robola ima zaštićeno geografsko poreklo. Ostale autohtone vrste su Vostilidi i Mavrodafni. Vinarije možete posetiti i sami. Preporučujemo vam Sarris Winery kao i vinariju Gentilini. Postoje i organizovane ture. Kefalonia Vine Tour donosi inovacije u alternativnom turizmu, nudeći grupne i privatne ture. Vinogradari i somelieri, će vas upoznati sa različitim sortama groždja i načinom proizvodnje vina dok degustirate Robolu i druga vina zaštićenog geografskog porekla. Za naše goste organizujemo degustaciju vina i lokalnih sireva.

Lokalno stanovništvo se osim turizma bavi i poljoprivredom. Zahvaljujući plodnom tlu i Mediteranskom suncu, Kefalonija je proizvodjač vioko kvalitetnog maslinovog ulja, feta sira, vina i vrhunskog meda. Zahvaljujući moru ostrvo je najveći proizvodjač u Grčkoj uzgojene ribe kao i izvoznik. Kefalonija poseduje sopstvene sorte belog luka, graška, sočiva i jagoda. Šparoge, male tikvice “moropoula”, zelena boranija, blitva i razne vrste zelenog lisnatog povrća su osnov ishrane ostrvljana. Od začina se najviše proizvode ruzmarin, majčina dušica i majoran. Ne propustite priliku da na pijaci potražite divlji origano, specijalni sastojak grčke salate na ovim prostorima. Oko 1200 porodica se bavi uzgojom ovaca i koza koje proizvode do 45 tona mleka dnevno, od kojeg se prave feta sir, mizitra, manouri (meki i polumeki sveži sirevi), kefalotiri, gravijera (tvrdi sirevi) kao i prentza (mešavina sireva sa tinijanom i uljem). Nesumnjivo„kraljica“ sireva je feta, od koje se godišnje proizvede oko 4.000 tona, a za svaki kilogram sira potrebno je četiri kilograma mleka. Ne propustite da u nekoj od lokalnih prodavnica potražite lokalne sireve i probate ih uz divna domaća vina. Za više informacija posetite: https://kefaloniancheese.gr.

Zamak Assos nalazi se na severozapadnoj obali ostrva, u blizini plaže Myrtos na istoimenom poluostrvu.Tvrđava u Asosu je veća od zamka Svetog Georgija u blizini Argostolija i jedan je od najvećih zamkova u Grčkoj. 1584. plemići Kefalonije podneli su molbu venecijanskom Senatu za osnivanje nove tvrđave, pošto zamak Svetog Georgija nije mogao da odbrani celo ostrvo od turske pretnje i gusarskih napada. Izgradnja je počela 1593. godine pod nadzorom Ambrozija Kornelija. Njegovih 2000 metara zidova prate konture terena i čine nepravilan pravougaonik površine 44.000 kvadratnih metara. Zamak je sa svojih pet bedema predstavljao neosvojivo poluostrvo. Delovi zidova i lučna ulazna kapija su glavni očuvani delovi. Unutar ruševina posetioci mogu pronaći neke interesantne građevine, kao što su crkvica Svetog Marka, kuća mletačkog visokog komesar kao i jedna kapela posvećena proroku Iliji, u kojoj se nalazi i prelep drveni rezbareni ikonostas.

Za ljubitelje planinarenja preporučujemo da provedete dan u selu Asos i da stazu do zamka predjete ili rano ujutru, ili kasnije popodne kada sunce nije tako jako. Uzmite šešir, vodu i zaštitu od sunca jer veći deo rute nije u senci i trebaće vamo oko 2h da stignete do vrha. Nagrada je neverovatan pogled na zaliv, naselje Asos, luku i obližnje izolovane plaže!

U selu Skala, pored mora, put vodi do malog maslinjaka, gde su 1957. godine pronađene ruševine vile iz rimskog doba. Postoji tabla koja vas upućuje na „Rimsku vilu“. Neki od neverovatnih mozaičkih podova su još uvek očuvani u dobrom stanju. Rimska vila datira iz 2. veka nove ere. Na mozaiku prve sobe prikazan je Phthonos (Envy), mladić koga su napale zveri. U drugoj prostoriji mozaici čine lik tri životinje (vepar, bik i ovan) spremne za žrtvovanje. Podovi su uokvireni geometrijskim ukrasnim oblicima.Vila je najverovatnije uništena tokom požara u 4 veku naše ere. U blizini Skale , na putu prema Porosu nalaze se ostaci dorskog hrama koji datira iz arhajskog perioda krajem 6. veka pre nove ere – početkom 5. veka, što ga čini jedinstvenim na Kefaloniji. Pripadao je drevnom gradu-državi Pronoi.

Osim muzeja u Argostoliju preporučujemo vam da obidjete Nautical Museum of Sami. Sami je najstarija luka na Kefaloniji. Pominje se i u Homerovoj Odiseji. U želji da sačuva pomorska tradiciju i uspomene na bezbroj kefalonaca koji su živote izgubili u dubokim morskim vodama Sotiris Marketos je napravio muzej. Rodjen i odrastao u u Samiju, sin mornara, od malena je bio fasciniran brodovima. Svoj život i svoj ne verovatan talenat posvetio je pravljenju brodova koji su izloženi.
U muzeju su izlažene sve vrste plovila tradicionalne grčke brodogradnje, i ne samo to. Eksponati su napravljeni od različitih vrsta drveta dužine od 1,20 do 4 m u skladu sa specifikacijama za brodogradnju, obraćajući pažnju na najsitnije detalje svakog tipa posebno. Izložba vodi posetioce na 3500 godina dugo putovanje sa dvadeset četiri drvena plovila. Za više informacija posetite: https://www.nmsamis.gr/.

Obavezno obidjite i Same’s Archaeological Collection. Izložba je struktuirana u 5 prostorija. Izloženi su predmeti od Ranog Bronzanog perioda do Ranog Vizantijskog doba. Na poseban način prikazan je element Voda i njena uloga u istoriji grad ai predmeti koji pokazuju različite aktivnosti iz života ljudi na ovom području. Posebna prostorija je posvećena prelepim Rimskim mozaicima. Pronađeni su u raznim iskopavanjima u Samiju i potiču sa privatnih i javnih prostora. Prikazuju tehnike i motive koji karakterišu mozaičku umetnost u rimskom i kasnorimskom Samiju, i oslikavaju život u doba starog Rima.

Pećina Drogarati nalazi se 3 km od mesta Sami na 120 m ispod površine mora i na dubini od 95 m. Temperatura je ovde standardna i iznosi 18º C. Priroda je ovde napravila svoje umetničko delo. Stalgamiti i stalaktiti su svuda poput skulptura stari hiljade godina.

Jedno od naposećenijih geoloških mesta je svakako Melisani pećina/jezero. Nalazi se u oblasti sela Karavomylos oko 2 km od grada Sami. Otkrivena je 1951 godine. Prirodni otvor pećine je vertikalan i nastao je usušavanjem dela zida. Drugi ulaz koji je napravljen vodi preko stepsnica i podzemnog koridora do unutrašnjosti pećine gde posetioce čekaju mali čamci koji voze u obilazak pećine. Prizor slano-slatke vode koja menja boje dok sunce svojim zracima prolazi kroz otvor oduzima dah i vodi vas drugi mistski svet. Prema legendi pećina nosi ime po jednoj od nimfi koja se ovde utopila zbog ne uzvraćene ljubavi prema bogu šuma Panu. Voda u pećini dolazi sa duge strane ostrva. Ponire kod mesta Kathavotres u blizini Argostolija i putujući pod zemljom skuplja kišnicu i podzemne vode, izvire i pravi jezero.
Jezero se nalazi na dubini od 20 m ispod nivoa zemlje a sama dubina vode varira od 10m do 30m. Pećina je podeljena na dve komore: jedna je obasjana svetlošću a druga je tamna i pokrivena stalagmitima. U iskopavanjima 1962 godine pronadjene su predmeti kao što su lampe, tanjiri i figure koje potiču iz 3 i 4 veka pre nove ere. Na njima su prikazani motivi Boga Pana i Nimfe. Zato se često pećina naziva i Pećinom Nimfi.

Od 2001. godine, Italijansko- Grčko udruženje “Mediterraneo “je postavilo stalnu postavku o Diviziji Acqui. Masakr divizije takođe poznat kao masakr na Kefaloniji, bio je masovno pogubljenje vojnika italijanske 33. pešadijske divizije Acqui od strane nemačkih vojnika na ostrvu u septembru 1943., nakon italijanskog primirja tokom Drugog svetskog rata. Pogubljeno je oko 5.000 vojnika, a još oko 3.000 se udavilo. Museum in memory of Acqui Division se nalazi u ulici Lithostrito, pored katoličke crkve Sveti Nikola. U muzeju su izložene fotografije, dokumenti i predmeti koji su pripadali vojnicima i oficirima divizije, lični dosijei, službeni papiri, ne objavljene fotografije, pa čak i lična prepiska vojnika. Većinu ratnih relikvija su stanovnici Kefalonije pronašli nakon rata, godinama su čuvani, a potom povereni udruženju da bi bili izloženi javnosti u muzeju. Ovaj tužni dogadjaj inspirisao je francuskog pisca Luj de Bernijera da napiše knjigu Mandolina Kapetana Korelija. . Prema istoimenoj knjizi snimljen je 2001 godine i istoimeni film. Knjigu možete pronaći u našoj biblioteci. Osim muzeja, u blizini Argostolija nalazi se i spomenik streljanim vojnicima “Memorial Acqui Division”. Spomenik je 1978. godine podigla Italijanska vlada a sve do tada nije bio priznat kao zločin. Samo mesto streljanja se nalazi u blizini svetionika Svetog Teodora i obeleženo je spomen pločom.